img_3204

Het leven maakte haar duizelig, alsof ze zich bevond midden in een potlood schets, samengesteld door meerdere schaduw lagers, door dunne plakjes van reflecties, uit denderende waterstromen en dunne ijs.

Zij probeerde de rust te grijpen, spande zich in, wenste dat de vorderingen die steeds op elkaar volgde zouden afzwakken maar tevergeefs, kiezels drukte haar tenen samen, de schoenen voelde veel te klein aan, de woorden vertraagde, haar keel was droog niettemin had zij dorst, ze wilde schreeuwen voor help.

De reis had uiteindelijk gezorgd voor dat ze zich loodzwaar voelde, de futloosheid stak zijn hoofd weer omhoog, een nieuw weg schaafde tegen haar blote huid, alsof het glasheldere uitgleed in de golvende bewegingen van de heuvels, alsof de schouwspel van de vogels zich afspeelde in een paralel dimensie, terwijl de belevenissen zich strengelde met gemaak, alsof iemand fluisterde, alsof  het leven zich had verstopt in een schil, zij had gemoedsrust en kalmte nodig, 

Ver weg maar toch dichtbij, op het moment dat het hart bonsde kwamen de vormen ter wereld, werd de fraaiheid, de angst, het lijden in de geest geboren. 

 

img_3199

Livet kändes lite suddigt som om hon befann sig mitt i en blyerts skets med åtskilliga skuggor, lager av reflektioner, tunna strimmor av dånande vattenmassor, av hal is,

Hon försökte greppa lugnet, försökte stilla händelsernas förlopp men smågruset klämde i skorna, talflödet hade stagnerat, sinat ut, törstig fast torr i strupen ville hon ropa på hjälp,

Resan hade tagit ut sin välförtjänta tyngd, en matthet gjorde sig påmind, en ny väg rev mot naken hud, som om det glasklara halkade i släntens böljande rörelse, som om fåglarnas teater utspelade sig i en paralel dimension, var händelser bands samman lekande lätt, som om någon viskade, som om livet gömde sig i ett skal, hon behövde ro och förtröstan, 

Långt bort fast nära, i samma sekund som hjärtat slog föddes formerna, skönheten, fruktan, längtan i sinnet.